DUNE LEGENDS OF DUNE 1: Η Μπατλεριανή Τζιχάντ

ΟΙ ΑΠΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΘΡΥΛΙΚΟΥ ΕΠΟΥΣ
Χιλιετίες πριν ο Μουάντ΄Ντιμπ περπατήσει στις ερήμους του Ντιουν, μια χούφτα ιδιοφυείς άνθρωποι που αυτοαποκαλούνταν Τιτάνες υφάρπαξαν τον έλεγχο της Παλαιάς Αυτοκρατορίας με τη βοήθεια πανίσχυρων υπολογιστών. Επιθυμώντας να εδραιώσουν την εξουσία τους, οι Τιτάνες χάραξαν μια επικίνδυνη πορεία. Εμφύτευσαν τους εγκεφάλους τους σε μηχανικά σώματα κι έτσι μετατράπηκαν σε «σάιμεκ», αθάνατα υβρίδια ανθρώπου-μηχανής.
Ο Καιρός των Τιτάνων διήρκεσε έναν αιώνα. Οι σάιμεκ εξουσίαζαν το γνωστό σύμπαν χρησιμοποιώντας όλο και πιο εξελιγμένους υπολογιστές για τη διατήρηση της τάξης… ώσπου ένας από τους Τιτάνες σε μια στιγμή αδυναμίας έκανε το σφάλμα να παραχωρήσει υπερβολική εξουσία στο δίκτυο τεχνητής νοημοσύνης, που ήλεγχε κάθε πτυχή της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Το νοήμον υπολογιστικό δίκτυο αυτοονομάστηκε Όμνιους και σύντομα κατέκτησε όλους τους πλανήτες που έλεγχαν οι Τιτάνες. Έτσι ξεκίνησε η χιλιετία της απάνθρωπης κυριαρχίας των σκεπτόμενων μηχανών…

Τώρα το ανθρώπινο γένος υποφέρει κάτω από το ζυγό των σκεπτόμενων μηχανών. Κάποιοι, όπως η ιδεαλίστρια Σερίνα Μπάτλερ και ο στρατιωτικός Ξαβιέ Χαρκόννεν, ονειρεύονται την ανατροπή των μηχανών και την απελευθέρωση των ανθρώπων. ;Aλλοι, όπως ο Βόριαν Ατρείδης, γιος του σάιμεκ Αγαμέμνονα, είναι υπερήφανοι που υπηρετούν τις μηχανές.
Η επιβίωση της ανθρωπότητας κρέμεται από μια κλωστή. Εξοργισμένος από το απείθαρχο πνεύμα των ανθρώπων και τις συνωμοσίες των σάιμεκ, ο Ομνιους αποφασίζει ότι δεν τους χρειάζεται πια. Και τώρα μόνο η καταστροφή των σκεπτόμενων μηχανών μπορεί να σώσει το ανθρώπινο είδος από την εξάλειψη.

Οι συγγραφείς των DUNE PREQUELS Brian Herbert και Kevin J. Anderson επιστρέφουν σε μια συναρπαστική όσο και καθοριστική εποχή στην ιστορία του Ντιουν. Η τριλογία LEGENDS OF DUNE μάς ταξιδεύει ακόμα πιο πίσω στο χρόνο, για να διηγηθεί τις απαρχές του βραβευμένου με Hugo και Nebula μυθιστορηματικού έπους!

«Ενα ακαταμάχητο ανάγνωσμα.»
Anne McCaffrey

«Ο Frank Herbert θα ήταν σίγουρα ευτυχής και περήφανος για αυτή τη συνέχιση του οράματός του.»
Dean Koontz